Küçük Zaman

Day ??

2007-03-11T12:23:00.000-07:00

Mezzinane - Massive Attack dinleyerek ölesim vardı geçen, geçti.

Day 13

2007-03-10T15:53:00.000-08:00

Kişisel bir ileti olduğumu hayal ediyorum. Gelip geçici birkaç kelimeden ibaret hayatım. Bir nokta ile sonlandırılan, devrik bir yaşam türü. Bilmiyorum.

Orada olup olmadığın hakkında şüphelerim var. Ama artık pek umrumda olduğun söylenemez. Ölzemiyor değilim, yalan söyleyemem. Ama kurulmuş bir düzene de fazla karşı gelemem sanırım. Tanrı çok uzun zaman önce planını uygulamaya başlamış, ve hala devam ediyor, edecekte. Ne yapmaya çalışsak, onun zincirlerini kıramıyoruz. Çizdiği çizginin ilerisine, bir türlü geçemiyoruz. Halbuki, gözümüzü kapatıp, sadece bir adım atmak yeterli. Zaten, herşey o ilk adımda, o ilk sözde gizli ya, bir onu beceremiyoruz.

Peki dediğimde, köşeye çekilmiş sayıyorum kendimi. Kabullenmenin usulluğu çöker gözlerine, ardından huzur. Huzur, herşeyin sonlandığının belirtisidir aslında. Merak edecek, kaygılanacak birşeyin olmaması. Senin olmaman, tebessümümün nedeni. Bunu söylemenin ne kadar zor olduğunu sesimdeki titremeden farkediyorsundur. Ama bazen, mecbur kalırsın kararlarında. Mecbur kalırsın,sonuçlarını düşünmeden davranırsın. Yada sana öyle gelir. Ama inan bana, senden çok seni düşünen biriyim. O yüzden bana öyle bakma, lütfen.

Beden ve koku ikileminin en güzel yakıştığı varlıksın. Bu güzelliği tadacak olan, şanslı olandır. Sana iyi bakar umarım. Ben bakadım, yapamadım. Denedim ama başaramadım. Bu ilk değil, son da değil. Bir kaçış hiç değil. Sadece yeni bir başlangıç. Kendi güneşini tekrardan arama umuduyla yola çıkan bulut. Yağmurla dolan gözleri nemli. Her damlasında sen, her damlasında hüzün saklı. Şimşeklerde hatıralar.

Hoşçakal...

Day 12

2007-03-08T14:28:00.000-08:00

Ne gelen var ne giden. Kimse uğramaz oldu artık. Bir neden yada bir kişi için mi yazarsın sen diye bir soru sorsam kendime, belki bu saçma düşüncemden uzaklaşırım. Okunması için mi yazarız, duyulması için mi konuşuruz, dikkat çeksin, farkında olsun insanlar 'ben de varım, yanınızdayım' dediğimi. Sanmıyorum. Yalnız olmanın verdiği soğuk ama rahatlatıcı, çoğu zaman sıkıcı etkilerini seviyorum. En azından başkasını değil, kendi kendimi kandırıyorum.

Tear Drop u yeni aldığım keyboardum da gothic bir parça haline getirdim. Tanıştığım insanları da farklı olarak düşünüyorum bazen. Hayatımdaki yerlerini değiştiriyorum, elbiselerini değiştirir gibi. Acaba nasıl durdu diye aynanın karşısına geçip, lavuk bir gülümseme ile gözlerime bakıyorum, baştan aşağıya süzüyorum. Ardından, yine yırtılmış kahverengi pantolonumu giyip, çıplak bedenimi tozlanmış yatağa fırlatıyorum. Herkes olduğu yerde kalsın, kendileri bir değişiklik istmedikleri sürece.

Göz kapaklarımdaki seğirme uykunun habercisi olsa gerek. Onu dinlesem fena olmaz...

Day 11

2007-03-07T13:35:00.000-08:00

*http://img123.imageshack.us/img123/1152/wp0116001200rt2.jpg

Day 10

2007-03-07T06:19:00.000-08:00

Derin bir yorgunluk belirtisi gibiyim, sıkıntılı ve içten off şeklinde. Ayaklarımıza kadar inmiş tüm dünya yükünü birkaç adım taşımak için uğraşıyorum, istekli veya isteksiz, pek farketmiyor. Hüzün çöker gözlerime, yeni bir güneş gibi dokunursun gönlüme. Bir varmış ile bir yokmuş arasındaki o uysal karanlıkta, o ılık nefesinle, uyuyorum bugün. Adlandırılamayan duyguların esiri olmayı sevmiyorum. Aynı bir boka benzemeyen yemekleri yemek gibi. Birbiri ile alakasız onlarca şey ile, kafadan uydurma bir ad koyup, ve bunu...uhhh dur. Sıçtık iyice. Ortaya karışık şeyler genelde. Her adımımı, her dudaklarımdan çıkan sözcüğü etkiliyor gibi. Çözüm yolu aramak yerine, kendimi uzaktan izlemeyi tercih ediyorum yine, sessiz ve sakin kendimi. Böylesi her zaman daha iyi olmamışmıydı zaten? Yarının güzel olmasını umut ediyorum. Böyle isteklerim pek yoktur, genelde oluruna bırakırım, ne hali varsa görsün tavrıdır temelde. Ama, yarın sorunsuz ve güzel olsun, buna ihtiyacım olduğunu, zaten, sen benden çok daha iyi biliyorsun, değil mi?

Day 9

2007-03-03T09:58:00.000-08:00

Çocuksu bir sevinç sarar içini. Yüz kaslarını sanki ilk defa kullanıyor, gülmeyi sanki yeni öğrenmiş gibi hissedersin. Kalp atışlarında bir düzensizlik, bir kendini bilmezlik vardır. Aklından atamazsın, kavuşmak için tanrıyı, zamanı biraz daha hızlandırması için ikna etmeye çalışırsın(bir işe yaramıyor o ayrı).

Uzun zamandır gün saymıyordum. Ve yukarıda yazdığım gibi, güneşi yeni görmüş lahana gibi sevinçli değildim. Ta ki bu akşama kadar. Bir süredir aklımda olan planı ugulamaya, halka sunmaya karar verdim ve işin en garip yanı, başarılı oldum. Arzuladığım, canım, birtaneme dokunmam için sadece birkaç güneş doğuş ve batışı kaldı. Peki nedir bu insafsız şey?

Yok, hatun falan değil. Olmasın zaten, uzak olsun, ırak olsun, benimle alakası olmasın. Atlasın kartal-beşiktaş otobüsüne uzasın.ıhm...saptık konudan. Efenim, eskiden, yani hazırlık sınıfında tüyü bitmemiş veletken, hatta ondan öncelerde de, daha magma yeni oluşmuş, ateş yeni bulunmuşken, ben org çalardım. İngilizce de Organ kelimesinin kısaltılmış halidir sevgili dilimizde. Digital Keyboard da denir. Ne lan bu ufacık piyano diyen hüseyin ve mustafaları görmek te mümkün. Çalıyordum, sonra ne olduysa bıraktım. Yanılmıyor isem, bendeki o emektar orgum arızalanmıştı, o yüzden ister istemez uzaklaşmıştım. Bir süredir tekrar bir tane almak umudu ile düşüncelere dalıyordum. Tori den neyim eksik ki benim, peh!

Uzun lafa ne hacet. Alıyorum bir tane. Yuh, yok artık be derecesinde huzurlu ve mutluyum. Onlarca göğüs ve kalça ile çevrili bir oda da uyansam böyle hissetmezdim. Tahminimden de iyi birşey seçtim. En kısa zamanda ölümcül parçaların coverları ile bir album çıkarmayı, hatta grammy almayı planlıyorum. Beyonce almış. O kalça bende olsa, bende alırdım. Ha!!!

Day 8

2007-03-01T15:17:00.000-08:00

Yazıp silmekten oldum olası gelen bir nefret ile, yazıp silmeye devam ediyor bu eller. Kişiler, duygular, hayatlar. Sürekli bir anlatım bozukluğunda kayboluyorlar, edebiyatın bilinmeyen sokaklarında, isimsiz ve çehresiz birer kahraman oluveriyorlar. Hayal gücünün bitmek tükenmeyen boşluğunda misafir olmayı seçenlerin vay haline. Kayıp bir düş misali, kendimizden kaçışımızı belgeyen bir el, bir söz yada bir bakış, siz, hayatımdaki herşey. Bu klavye, ekran, kahvem, sen, ve yanındaki, turtam. Gerçeği öğrenme çabasından ibaret değildir yaşamımız, direnişimiz ve sonunda kaybedişimiz. Herşey birer yanılsama, doğru olan nedir, ancak tanrı biliyor sanırım.

Titrek bir sestir Björk ün sesi. Delidir, farklıdır ve vurucudur çoğu zaman. Kusursuz olduğunu söylemek güç, zor. Titrek bir duygudur Björk dinlemek. Delirirsin, farklılaşırsın çoğu zaman. Kararsızlık sarar 4, hatta 5 bir yanını. Çözümler, cevaplar, sonuçlar. Herşeyin silindiği bir cevap kağıdıdır hayat ellerinin içinde silmeyi bekleyen bir silgidir, o titrek sesi. Peki deyip kabullenmenin karın ağrısıdır, gözyaşının oluşumudaki nedendir belki, çocuksu tavrımın kaynağıdır içten içe, hüzünle şişen kırmızı bir balonda saklıdır, o ufak, parlak gözleri. Bir dediğim, tek dediğim, değerli dediğimdir, hakkında şiirler yazılan, şarkılar söylenendir, tutup kolundan, gizli yerine götürendir.

Saat 2 dir, sustur bu noktanın anlamı.

*Gittikçe benden soğuduğunu hissediyorum.

Day 7

2007-02-26T15:15:00.000-08:00

She was 1 mile north away, only 1 mile north...

*http://www.deviantart.com/deviation/49585727/

Day 6

2007-02-26T12:39:00.000-08:00

.Cennete merhaba de diyerek uyandırılmayı isterdim.
.Sabah kahvaltımda sevgilimin ufak burnunu yemek isterdim.
.Duvarları olmayan, tek odalı ama hayvan gibi büyük bir evim olsun isterdim.
.İçinde hayvan olmayan bir hayvanat bahçesi olsaydı, orda çalışmak isterdim.
.Sonu olmayan bir parça yapmak isterdim.
.Yeni bir melodi keşfetip, adını sen koymak isterdim.
.Tanrı ile karşılaşıp, birkaç dakika da olsa konuşmak isterdim
.Zamanı durdurup, sonra tekrar başlatmak isterdim. Amaç piçlik olsun, değil mi?
.Bu güne kadar dinlediğim en iyi 5 albumu br cd ye çekip Kadıkoyde onlarca kişiye dağıtmak isterdim.
.Ordan burdan ve şurdan birşeyler isterdim, çabuk isterdim, hemen isterdim.
.Olgun erkeklerden hoşlanırım diyenlere, daha olgunlaşmamış bir kilo marul vermek isterdim, cücüğü tatlı olur canım.
.Hadi siktirip gidelim şu amına k.mun şehrinden diyen birini isterdim, ki salakmısın lan otur kıçının üstüne diye cevap vereyim.
.Çok şey istiyorum, ama hep siz istemediniz mi, biraz da sizin istememenizi isterdim.
.Ölmeni isterdim. Cidden şaka değil, bir ara benim için öl lütfen.
.Pearl Jam' i isterdim. Canlı isterdim.
.Müzik dinliyorum diyenlere, birkaç album önermek isterdim.
.Şişme kadın isterdim ki içine helyumu basıp uçurayım. Sonra insanlar 'bu bir uçak, yok yok kuş, amaaaan şişme kadınmış kadjalksdjşalk desin!
.Açlık sınırında değil de, tokluk sınırında olmak isterdim
.Oscar' a aday gösteririlip, adaylığımı devretmek isterdim ki gönüllerin oscarını kazanayım.
.Sen kimsin be adam diye kafa göz yarmak isterdim.
.Birkaç gün yokum, rahatsız edilmek istemiyorum.

Day 5

2007-02-25T13:05:00.000-08:00

Sonra yazdım, yazdım, yazdım. Ardından tekrar yazdım. Silgi silmekten, kalem yazmaktan yoruldu, ben yorulmadım. Delik deşik kağıtlar, delik deşik duyguları yansıtıyordu bir ara. Buruşturup çöpe attım. Ama hislerimi atmak o kadar olmuyordu. Ne onlar gitmek istiyordu, ne de ben, diğer yandan onları fırlatıp, atmak. İkilemlerden oldum olası nefret etmişimdir, hala ediyorum, edicemde. Bir sayısını o yüzden seviyorum. Neyin yada kimin başına bir getirsem, o ya kesin, ya da tek oluyor. Bir kişi, birşey, bir yer yada sadece bir. 'Bir dakika arkadaşım' ın konumuzla hiç alakası yok, karıştırmayalım.

Sancılı bir doğumla dünyaya geldiğimi öğrendiğimde, kendimden utanmıştım. Anneme bu kadar acı çektirmek, acaba gerçekten hakkımmıydı? Merak ediyorum, bebeken aklımdan neler geçiyordu? Yoldaki insanları, arabaları görürken, onlar hakkında neler düşünüyordum? 'Her tarafta uzun yaratıklar var, dev gibiler. Çok hızlı giden şeyler, içinde insanlar, sürekli koşuyorlar, sürekli konuşuyorlar. Elimde olmayan bir bağlılık sonucu yanından ayrılamadığım kadın. Kim olduğu hakkında bir fikrim yok, ama diğerlerinden farklı'. Çirkin bir bebektim. Hala öyleyim, hem çirkinim, hem de bebek. Ağlıyorum, sızlıyorum, ısrar ediyorum, bağlanıyorum. Sadece artık ateş görünce 'evet bu sıcaktır, dokunmamalıyım, cıs olur elim' i kendim tahmin edebiliyorum. E o kadar da farkımız olmalı.

Eskisi gibi olmadığımı hissediyorum. Daha bir yavaş, daha bir sessiz, sakin. Ama sanırım, bunun eski veya yeni ile bir ilgisi yok. Ne dinlediğim ile ilgili. Sessiz bir ortamda, bu kelimeleri sıralayabilirmiyim emin değilim, denemedim. Uzayda tüpsüz kalmak gibi birşey, müziksiz kalmak. Evet, güzel benzetmeydi, kesinlikle öyle.

*Senden nefret etme hakkımı kullanıyorum.

Day 4

2007-02-24T16:59:00.000-08:00

Nerede olduğun hakkında hiçbir fikrim yok. Birkaç gün geçti, ve dahası gelecek gibi hissediyorum. Bu yüzden, hissetmekten ve günlerden nefret ediyorum. Özellikle hissetmekten. Bir meşe odunu mu olsaydım, sert. En azından kesilme tehlikesi dışında başka bir sorunum olmazdı. Ihm, 1 saniye. Vazgeçtim.

Aslında, nereye gideceğini, daha doğrusu, nerede olmak istediğini, ve büyük ihtimalle de olacağını söylemiştin. Olmuşsun gibi, ki yoksun. Böylesi daha iyi, insanları özlemeyi seviyorum. Sen de bir insansın, özlenmeye layıksın. X-files daki uzaylımsı yaratıkımsı şeylerden olsaydın ne yapardım. Yine özlermiydim?. Fox Mulder mıyım ben? değilim. Ama seni özlüyorum. İnsanları özlüyorum. Gerçek olanları, plastik kapta turşu olmayanları. Salatalık turşusundan zaten hazzetmem. O kimliğe soyunanları sevmemi beklemeyin benden.

Çiftler, renklere benziyor, bunu farkettim bugün işerken. Aslında ana konu işemek değil tabiki, ama önemli bir hadise. Ah evet, renkler ve çiftler. Sarı, mavi, kırmızı, yeşil, mor, gibi. Bu arkadaşlar bir araya geldiklerinde, kendilerinden habersiz mi bilemiyorum, başka bir renk ortaya çıkartırlar. Kırmızı-sarı=turuncu gibi. Yada mavi-sarı=yeşil. İki farklı renge sahip canlıların, tek bir renge ulaşması, bir anlamda onların sağlıklı bir ilişkiye, hali ve sıhhati yerinde bir düzene sahip olduğunun bir göstergesi gibi, sanki. Siyah ve beyaz olduklarında ise, birbirlerini yoketmekten başka bir sonuç çıkmıyor ortaya. Öyle enteresan birşey işte, sıçtım, çaktırmayın.

Ardından yürümeye devam ediyordum ayrılığın, ardından. Gülümsemende ben , gülümsemende, kendim.

Day 3

2007-02-23T17:49:00.000-08:00

Bir neden mi istiyorsun beni sorgulamak için? Hala tanıyamadığın ufak çocuk gibi miyim? Hala tanımakta zorlandığın dostun? Tanımak istemediğin düşmanın olabilirim istersen. Nefretin bütünlemesine derinin altına işlediği gerçeğini kabul et. Sevgiyi unuttuğunu farkettiğin zaman, ölmeyi isteyeceksin. Ama ben buna izin vermeyeceğim. Uzun ve taşlı yollardan geldim seni görmek için. Şu anda nasıl yada kiminle olduğun umrumda değil.

Tanrının affettiği kullarından bir futbol takımı olsaydı, forvette olurdum. Çünkü, affedilme konusunda rekora koşuyorum. O yüzden sağ açıkta oynardım. Açık saçık oynardım, çok da pis koşardım.

Ahhh...uykulu gözlerine bayılıyorum. Saatlerce uyumanı izleyebilirim. Yanına uzanmak istemiyorum. Çünkü hem yatak ufak, hem de sen uyandırılmaması gereken bir varlıksın.(Bruce bir filminde eşi ile sadece uyurken konuşurdu, tabi ölü olduğunu anlayana dek). Ölü olsaydım, aynı şeyi yaşamak isterdim. Başkası ile değil. O minik burnundan verdiğin usul nefesi duymak için, ölü olsam da, yanına gelirdim. Ama uzanmazdım. Ölüler uyandırmaz ama insanları. Yok, uzanabilirim. Evet, sarılırım, uzanırım.

Aynı duvara işer, aynı şarkıyı söylerdik. Hala öylemiyiz?

Day 2

2007-02-23T14:42:00.000-08:00

Parlayan güneş, varlığını belli edercesine çatlak camdan, göz bebeklerime yansıyordu. Zamanın geldiğini belgelermişcesine bir günaydın mesajı. Uzun zamandır saate bakmıyorum. Hala aynı yavaşlığıyla ilerlediğinden eminim. Hafif kırgın sırtım, yorgun ayaklarım ve hepsinden kötüsü, çatlak bir kalbim vardı arda kalan, yaşananların ardından. İnsan vücudunda en fazla ne kadar gözyaşı üretilebilir? Emin olun çok fazla. Deriniz buruşana kadar ağladığınızı düşünün. Yada neyse, düşünmeyin.

Kovalamaca. Hayat bir kovalamacadan ibaret. Hep daha iyisi olma çabası, hep daha zengin olma çabası, hep en güzel kızı becerme çabası. En öndeki tüm koltukların, ben dünyaya gelmeden kapıldığı bir yer burası, tozlu ve rutubetli. Hani derler ya 'ne sikimdirik yer burası'. Güzel tabir, aynen katılıyorum. Nefes almaktan utanıyorum. Kaçıyorum ardından, belki yetişemezler, bulamazlar, en azından bir süre kendi kendime yeterim. Nafile, son teknoloji insan bulur radarları ile ensemdeler. Böyle şansın içine etmem lazım. Ettim.

Sonra bir kapı çalar. Sağdaki yada soldakini seçme zamanın geldiğinde, sağdakini seçersin. Soldaki nin olma ihtimali yok. Olmaz soldaki. Sağdaki daha güzel, daha cici.

Day 1

2007-02-23T09:58:00.001-08:00

Sabah. Yarım yamalak uykumdan uyandım. Ayaklarıma batan cam parçaları arasında, yürüme isteği olmadan banyoya geçtim. (Banyo, sevmediğim bir kelime). Aynalar. Kendime bakmaktan pek hoşlanmıyorum. Saç, kaş, dudak, kulaklar. Sözde, duyu organları. Duyarsız olduğum söyleniyor. Yalan, bunlar ne o zaman? Kirden sertleşmiş havlu. Uzun, vücut havlusu olarak ta kullanıyorum. Tasarruflu olmayı severim. İki iş için, bir şey. Annem öğretti. Tasarruflu olmayı. Tasa dolu ol anlamışım. Hala aynen devam. Tasa doluyum annecim, meraklanma.
Soğuk hava. Üzerime giyilmekten tüylenmiş kazağımı alırım. Soğuk hava. Üzerime giymeyi çok sevdiğim, kahverengi, tüylenmiş kazağımı alırım. Hava soğuk. Botlarım babamdan kalma. Sağ baş parmağımdan soğuk hava akımı giriyor. Babamın vereceği bottan ne olur. Boktan olur. Babamın verdiği, bok bir bot.
Yürürken önüme bakıyorum, normal insanlar gibi. Yürürken, önümden yürüyorum, normal bir insan gibi. Önüm arkam, sağım ve solum, sobelenmiş insanlar. Önümden yürümeyin, anormal insanlar gibi. Hastamısınız?
Sıkışık trafik, sıkışık ben. Heyecanlıyım. Çünkü tuvaletim geldi. Tuvaletimin gelmesi, heyecanlı olduğumun bir belirtisi. O yüzden işerken sürekli gülerim. Heyecanlı işerim. Heyecanlıyım, çünkü 'o' nu görüyorum şu anda. Farkında olmayan, izlendiğinin.